Wilno. Ogród Botaniczny w Kojranach. (aktualizacja 08.2026)

Poranek w Wilnie zaczyna się zupełnie inaczej, niż planowaliśmy — od wiadomości w Radiu znad Wilii, które prowadzi nas do wyjątkowej Mszy kończącej pieszą pielgrzymkę Białystok–Wilno. Ten niecodzienny impuls staje się początkiem dnia pełnego odkryć: duchowych, miejskich i zupełnie nieoczywistych. Zamiast ruszyć prosto do Ogrodu Botanicznego, pozwalamy sobie na małą pielgrzymkę po wileńskich sanktuariach, a później — dzięki sprawnym połączeniom komunikacji — docieramy do Kojran, gdzie historia botaniki splata się z krajobrazem i rodzinnym spacerem. To właśnie takie miejsca warte odwiedzenia opisujemy na bloghumboldt.pl, pokazując Wilno nie tylko od strony klasycznych atrakcji, lecz także przez mniej znane zakątki, które potrafią zachwycić bardziej niż przewodnikowe pewniaki.  

 

Poranek w Wilnie zaczynamy przy 📻 Radiu znad Wilii, które towarzyszy nam w większości naszych wyjazdów. W serwisie pojawia się informacja, że o 10.00 w Katedrze Wileńskiej odbędzie się Msza kończąca pieszą pielgrzymkę Białystok–Wilno. To wydarzenie rzadkie, a dla nas — idealny impuls, by zacząć dzień inaczej niż planowaliśmy.

⛪ Katedra Wileńska — wyjątkowa Msza po polsku

W Katedrze tłum pątników. Na co dzień msze po polsku w Katedrze Wileńskiej się nie odbywają, dlatego ta chwila ma wyjątkowy charakter. Dowiadujemy się, że w pieszą pielgrzymkę z Białegostoku wyruszyło 350 pielgrzymów, a na Białorusi dołączyło do nich 100 kolejnych, w tym biskup grodzieński Aleksander Kaszkiewicz, pochodzący z Litwy. To piękny obraz duchowej drogi, który wprowadza nas w klimat późniejszej wizyty w wileńskich sanktuariach.

☕ Pielgrzymkowa przerwa i zmiana planów.

W południe siadamy w kawiarni Soprano, popularnej wśród pielgrzymów i turystów. Rozmowy o drodze, intencjach i zmęczeniu tworzą atmosferę, która nas porusza. Zamiast jechać prosto do Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wileńskiego, postanawiamy odbyć naszą własną małą pielgrzymkę po najważniejszych sanktuariach w Wilnie. Odwiedzamy kolejno Sanktuarium Bożego Miłosierdzia, Kościół Św. Ducha, Kaplicę Ostrobramską, gdzie znów spotykamy białostockich pielgrzymów.

🚎 Jak dojechać do Ogrodu Botanicznego?

Spod Hali Targowej łapiemy trolejbus linii 2, który — ku naszej radości — został niedawno wydłużony aż na Saulėtekis. To ogromne ułatwienie dla osób planujących podróż z dzieckiem lub chcących uniknąć przesiadek. Klimat podróży wileńskim trolejbusem możecie poczuć na naszym filmie.

Dwa lata wcześniej próbowaliśmy dotrzeć do Ogrodu Botanicznego, ale skończyliśmy na Keramikų gatvė (ul. Ceramiczna) w Dvarčionys (Dwarczany), gdzie znajduje się stara fabryka ceramiki — dziś częściowo opuszczona, ale wciąż ciekawa dla miłośników industrialnych klimatów.

Bilety kupisz najwygodniej w aplikacji Trafi — dostępnej tutaj: 👉 https://www.trafi.com

 

🚌 Pomnik czy kapliczka?

Z pętli na Saulėtekiai wsiadamy w autobus 38, jadący w kierunku Aukštųjų Vėžuvų (Wierzóka Górna). Wysiadamy na przystanku Kairėnai (Kojrany) — tu zaczyna się właściwa droga do Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu Wileńskiego.

Na skrzyżowaniu uwagę przyciąga drewniany słup. Początkowo myślimy, że to figura świętego, ale okazuje się, że to pomnik Česlovasa Kudaby, litewskiego geomorfologa badającego wileńskie wzgórza morenowe. Idealny akcent dla miłośników geografii.

Więcej o postaci profesora można przeczytać na stronie: 👉 https://lt.wikipedia.org/ 

🌳 Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wileńskiego. 

Choć ogród w Kojranach jest stosunkowo młody, tradycja ogrodów botanicznych w Wilnie jest znacznie starsza. Pierwszy ogród botaniczny powstał już w 1781 roku przy Uniwersytecie Wileńskim — był jednym z najstarszych w Europie Wschodniej.

Przez lata ogród przenoszono, rozbudowywano, a jego kolekcje rosły wraz z rozwojem nauk biologicznych. W okresie międzywojennym ogród na Antokolu był dumą miasta, ale ograniczona przestrzeń nie pozwalała na dalszy rozwój.

Więcej o historii ogrodu botanicznego można przeczytać na stronie: 👉 https://pau.krakow.pl/  

🌉 Mostek w Kojranach.

Dlatego w latach 70. zapadła decyzja o przeniesieniu ogrodu do Kojran (Kairėnai) — miejsca o idealnych warunkach: dużej powierzchni, zróżnicowanym ukształtowaniu terenu i historycznym zapleczem dworskim. Na terenie kojrańskiego ogrodu botanicznego szczególnie urzeka mnie ta różnorodność krajobrazu.

Popatrzcie na ten mostek — niby niewielki, prosty, czerwony, a jednak wprowadza w cały ogród niespodziewany ton. Stoi nad strumieniem, który spływa po kamieniach małą kaskadą. Ktoś w takich warunkach terenowych mógł zaprojektować tu miniaturowy fragment górskiego potoku. Wokół rośliny o różnych wysokościach i odcieniach zieleni. 

🌿 Zmienność scenerii. 

To właśnie w Kojranach zachwyca ta ciągła zmienność scenerii — kilka kroków i jesteśmy w zupełnie innym ogrodzie: raz japońskim, raz leśnym, raz wodnym. Ten mostek jest jak zaproszenie do dalszej wędrówki, symbol przejścia między kolejnymi odsłonami ogrodu, który nigdy nie jest jednolity, nigdy nie jest przewidywalny.

Kojrany to miejsce, gdzie natura i człowiek pracują w zgodzie — a małe elementy architektury pokazują, że piękno ogrodu kryje się nie tylko w wielkich kolekcjach roślin, ale też w detalach, które budują atmosferę całej przestrzeni. 

🏡 1. Dwór w Kojranach

Pierwsza część ogrodu otacza dawny dwór. W odrestaurowanych budynkach działają restauracja i kawiarnia, idealne miejsce na przerwę podczas podróży z dzieckiem. Tu też znajdują się budynki administracyjne należące do Uniwersytetu Wileńskiego.

🌲 2. Park dworski

Druga część to najpewniej dawny park dworski. Alejki wiją się wśród cienistych drzew, a w zakolach można podziwiać różne gatunki roślin. Ukształtowanie terenu wymusza kolisty przebieg ścieżek, co sprawia, że spacer jest spokojny i relaksujący.

🌼 3. Wzgórze kwiatów — największe wrażenie

Trzecia część to najbardziej efektowny fragment Ogrodu Botanicznego w Wilnie. Otwarta przestrzeń na wzgórzu pozwala podziwiać dywany kwiatowe — każdy skomponowany z jednego gatunku. To miejsce idealne na zdjęcia, odpoczynek i rodzinny spacer.

🎯 Dlaczego warto odwiedzić Ogród Botaniczny w Kojranach?

• świetny dojazd dzięki linii 2 z centrum na Saulėtekiai,

• idealne miejsce warte odwiedzenia podczas rodzinnej podróży,

• połączenie historii, botaniki i krajobrazu,

• spokojna alternatywa dla zatłoczonego centrum Wilna,

• doskonałe miejsce na spacer po intensywnym zwiedzaniu. 

  Więcej o godzinach dostępności i cenach biletów wstępu można przeczytać na stronie: 👉 https://www.botanikos-sodas.vu.lt/   

🚌 Powrót do miasta przez Nową Wilejkę.

Do centrum postanawiamy wrócić z pominięciem Antokolu, żeby zobaczyć jeszcze kawałek Wilna, którego zwykle nie odwiedzamy. Wybieramy autobus 114, który jedzie prosto do Nowej Wilejki — dzielnicy o zupełnie innym charakterze niż śródmieście. To miejsce bardziej codzienne, spokojne, z wyraźnym śladem historii powojennej.

Wysiadamy przy stacji kolejowej, gdzie trafiamy na wystawę poświęconą powojennym wywózkom. Zdjęcia, listy, fragmenty wspomnień. Wileńska Nowa Wilejka była jednym z punktów, z których odchodziły transporty w głąb ZSRR — historia trudna, ale ważna. Wystawa jest skromna, ale poruszająca. Warto ją zobaczyć, jeśli ktoś interesuje się historią Wilna lub losami mieszkańców po II wojnie światowej.

Po obejrzeniu ekspozycji wsiadamy w pociąg regionalny LTG Link, który w kilka minut wiezie nas z powrotem na Dworzec Główny w Wilnie. To szybka, wygodna trasa — idealna, gdy podróżuje się z dzieckiem i chce się uniknąć korków na Antokolu.

Więcej o memoriale przed dworcem w Nowej Wilejce: 👉 https://kurierwilenski.lt/    

⭐ KONIECZNIE ODWIEDŹCIE NASZE FANPAGE!

Polubcie nasze profile, skomentujcie wpisy, udostępnijcie dalej — to dla nas ogromna motywacja do tworzenia kolejnych materiałów. 

📸 Zobaczcie więcej zdjęć na naszym facebooku Miejsca Warte Odwiedzenia, zajrzyjcie za kulisy naszych wyjazdów i zostawcie ślad swojej obecności!

👉 KONIECZNIE ODWIEDŹCIE NASZ FANPAGE NA FACEBOOKU  

Jeśli doceniasz naszą pracę nad rozwojem bloga, to prosimy wspomóż nas i kup nam wirtualną kawę. Na pewno wypijemy ją tworząc lub uaktualniając kolejny wpis na bloghumboldt.pl!

 

Data posta, to dzień, w którym pierwszy raz byliśmy w tym miejscu. Staramy się aktualizować nasze posty.

 Ostatnia aktualizacja posta - 9 sierpnia 2026 

SPIS TREŚCI O WILNIE 

Wspólnie do Wilna wracamy od 2014 roku. Każda kolejna atrakcja, każda trasa, każdy poranek pod Ostrą Bramą to nie nowa podróż, lecz kolejny powrót. Dlatego na blogu tworzymy spis treści o Wilnie: żeby pokazać, że to miasto nie kończy się na jednym wyjeździe, na jednym spacerze lecz otwiera się coraz szerzej przy każdym kolejnym spotkaniu.

• ŚWIATOWY ZJAZD WILNIUKÓW, relacja z wydarzenia.
• SZLAKIEM SANKTUARIÓW, zapraszamy na naszą trasę.
• DZIEŃ WOJSKA POLSKIEGO, relacja z wydarzenia. 
• ANTOKOL, atrakcje dzielnicy.
• KAZIUKI, relacja z wydarzenia. 
• ROWEREM WZDŁUŻ WILII, odkrywamy nowe miejsca. 
• KOJRANY, wycieczka do ogrodu botanicznego.
• TROLEJBUSEM PRZEZ MIASTO, informacje o komunikacji. 
• GÓRA ZAMKOWA, poznajcie tajemnicę osuwiska. 
• WERKI, spacer przez Kalwarię Wileńską
• PANORAMA Z PANORAMY, relacja z krókiego pobytu.
• KAROLINKA, dzielnica w cieniu Wieży Telewizyjnej.
• BIAŁYSTOK-WILNO, dojazd pociągiem z dziećmi.
• ŚNIPISZKI, odkrywamy taras w Muzeum Energetyki. 
• RYGA-WILNO, relacja z przyjazdu pierwszego pociągu.
• WILNO Z DZIEĆMI, zimowe inspiracje dla turystów.
• WILNO-RYGA, przejazd pociągiem z dziećmi. 
• BAŁTUPIE, wizyta w parku wodnym. 
• KOLONIA WILEŃSKA, spacer przez park regionalny. 
• ŻYRMUNY, wieczorne zwiedzanie zooparku. 
• STARE MIASTO, zabawa i iluzja, dwa miejsca dla dzieci.
• NOWY ŚWIAT, zimowa wizyta w Parku Kolejowym. 

Jeśli doceniasz naszą pracę nad rozwojem bloga, to prosimy wspomóż nas i kup nam wirtualną kawę. Na pewno wypijemy ją tworząc lub uaktualniając kolejny wpis na bloghumboldt.pl!