Chwilowy powrót kredy

 🌍 Nieskończenie wiele południków i równoleżników 🌍

Uważni czytelnicy bloga wiedzą, że w sali geograficzno-biologicznej zniknęła już tradycyjna tablica kredowa. Dziś jednak, choć tylko na chwilę, kreda wróciła do łask podczas lekcji poświęconej południkom i równoleżnikom.

Na bieżąco notowałem najważniejsze informacje na tablicy i jednocześnie demonstrowałem i do spółki z uczniami rysowaliśmy kredą omawiane zagadnienia na globusie indukcyjnym. Wszystko przebiegało zgodnie ze sprawdzonym scenariuszem, który wykorzystuję od lat.

Tym razem postanowiłem jednak nieco zmienić sposób dochodzenia do odpowiedzi na pytanie o liczbę południków i równoleżników.

Zanim wprowadziliśmy pojęcie „nieskończenie wiele”, poprosiłem jednego z uczniów, aby pomiędzy dwie wcześniej narysowane linie dorysował jeszcze jedną. Zadanie wydawało się banalnie proste.

Po chwili kolejny uczeń zaproponował, że również dorysuje swoją linię. Potem następny. I następny. Nagle okazało się, że chętnych jest tak wielu, że pomiędzy początkowymi liniami pojawiło się ich kilkanaście. Za każdym razem znajdowało się miejsce na kolejną.

Gdy liczba nowych południków i równoleżników przekroczyła piętnaście, zatrzymałem rysowanie i zapytałem:

– To ile właściwie możemy ich jeszcze narysować?

Po krótkiej chwili ktoś podał odpowiedź, której szukaliśmy:

– Nieskończenie wiele!

I właśnie o taki moment chodzi w nauczaniu geografii. O wiele łatwiej zapamiętać pojęcie, które samodzielnie się odkryło, niż takie, które zostało jedynie zapisane w zeszycie.

Tego dnia uczniowie nie tylko poznali definicję południków i równoleżników. Przekonali się również, że między dwiema liniami zawsze można zmieścić kolejną. A potem jeszcze jedną. I jeszcze następną.

Czasami kilka kresek narysowanych na tablicy potrafi wyjaśnić trudne pojęcie lepiej niż najdłuższy wykład.